در هر تقاطع فولاد مسطح بار و میله متقاطع، باید با جوش، پرچ یا قفل فشاری ثابت شود.
جوشکاری مقاومتی تحت فشار برای جوشکاری توری های فولادی ترجیح داده می شود و می توان از جوش قوس الکتریکی نیز استفاده کرد.
قفل فشار گریتینگ فولادی را می توان با استفاده از پرس برای فشار دادن میله متقاطع به فولاد تخت باربر ثابت کرد.
توری های فولادی باید با توجه به نیاز کاربران به اندازه ها و اشکال مختلف پردازش شوند.
فاصله بین بارگیری میلگردهای فولادی تخت و میلگردهای متقاطع می تواند توسط تامین کننده و خریدار بر اساس الزامات طراحی تعیین شود. برای سکوهای صنعتی توصیه می شود که فاصله بین میلگردهای فولادی مسطح بار نباید از 40 میلی متر بیشتر باشد و فاصله بین میلگردها نباید بیشتر از 165 میلی متر باشد.
انتهای فولاد تخت باربر باید با فولاد تخت با همان مشخصات فولاد تخت باربر لبه شود. در مواقع خاص می توان از فولاد مقطع استفاده کرد یا لبه ها را مستقیماً با صفحات لبه پیچید، اما سطح مقطع صفحات لبه نباید کمتر از سطح مقطع فولاد تخت باربر باشد. ارتفاع جوش باید جوش فیله یک طرفه با ارتفاع جوش کمتر از ضخامت فولاد تخت باربر و طول جوش نباید کمتر از 4 برابر ضخامت فولاد تخت باربر باشد.
هنگامی که صفحه لبه بار را تحمل نمی کند، مجاز به جوش دادن چهار فولاد تخت باربر در فواصل زمانی است، اما فاصله نباید بیشتر از 150 میلی متر باشد. هنگامی که صفحه لبه تحت بار است، جوشکاری با فاصله مجاز نیست و باید کاملاً جوش داده شود. صفحات انتهایی آج پله ها باید از یک طرف کاملاً جوش داده شوند. صفحات لبه ای که در همان جهت فولاد تخت باربر هستند باید به هر میله متقاطع جوش داده شوند. اگر بریدگی ها یا دهانه ها در توری فولادی مساوی یا بزرگتر از 180 میلی متر باشد، باید لبه دار شوند. اگر آج پله دارای لبه های پیشرو باشد، باید از کل آج عبور کند.
https٪3a٪2f٪2fwww.topsteelgrating.com٪2f
